PEN Academic Publishing   |  ISSN: 1309-0682

Orjinal Araştırma Makalesi | Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi 2020, Cil. 14(32) 369-388

Beden Eğitimi Zümre Öğretmenlerinin İşbirliği Düzeyinin Belirlenmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması

Ahmet Enes Sağın, Mehmet Güllü & Sinan Uğraş

ss. 369 - 388   |  DOI: https://doi.org/10.29329/mjer.2020.258.19   |  Makale No: MANU-1908-13-0002.R1

Yayın tarihi: Haziran 29, 2020  |   Okunma Sayısı: 25  |  İndirilme Sayısı: 33


Özet

Bu araştırmada beden eğitimi zümre öğretmenlerinin işbirliği düzeyinin belirlenmesi, beden eğitimi zümre öğretmenlerinin birbirleriyle olan yüksek ve düşük işbirliği düzeyinin sebeplerinin irdelenmesi ve bu duruma neden olan faktörlerin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Karma yöntem desenlerinden açıklayıcı desenin kullanıldığı araştırmada ilk olarak nicel boyutunda örneklem olarak Gaziantep ilinde görev yapmakta olan 125 beden eğitimi öğretmeni alınmıştır. Araştırmanın nitel boyutunu ise aşırı veya aykırı durum örneklemesi kullanılarak 125 öğretmenden nicel verileri sonucunda işbirliği düzey puanı en yüksek ve en düşük olan 10 beden eğitimi öğretmeni oluşturmuştur. Araştırmada nicel veri toplama aracı olarak Clark’ın geliştirdiği “Takım Çalışması” adlı ölçeğin geçerlik ve güvenirlik analizleri yapılarak Çelebi, Vuranok, Turgut (2016) tarafından Türkçeye uyarlanan hali kullanılmıştır. Nitel verilerin toplanması için ise yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmanın nicel kısmında beden eğitimi öğretmenlerinin işbirliği düzeylerinin genel olarak yüksek düzeyde olduğu görülmüştür. Öğretmenlerin işbirliği düzeylerinin yüksek çıkmasına rağmen araştırmanın nitel kısmında öğretmenlerin işbirliği düzeylerini olumsuz yönde etkileyebilecek birçok etkenin olduğu ortaya çıkmıştır. Okuldaki zümre sayısının fazla olması, özellikle kalabalık okullarda beden eğitimi öğretmenlerinin malzeme ve saha kullanımına özen göstermemesi, Evrak işlerinin sadece belirli öğretmenlere yüklenmesi, öğretmenlerin sorumluluk duygusu ve işini sevme boyutunda sıkıntıların olması gibi etmenlerin beden eğitimi öğretmenlerinin işbirliği düzeyini olumsuz yönde etkilediği gözlemlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: Öğretmen İşbirliği, Beden Eğitimi Öğretmeni, Zümre Öğretmenleri


Bu makaleye nasıl atıf yapılır?

APA 6th edition
Sagin, A.E., Gullu, M. & Ugras, S. (2020). Beden Eğitimi Zümre Öğretmenlerinin İşbirliği Düzeyinin Belirlenmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması . Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 14(32), 369-388. doi: 10.29329/mjer.2020.258.19

Harvard
Sagin, A., Gullu, M. and Ugras, S. (2020). Beden Eğitimi Zümre Öğretmenlerinin İşbirliği Düzeyinin Belirlenmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması . Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 14(32), pp. 369-388.

Chicago 16th edition
Sagin, Ahmet Enes, Mehmet Gullu and Sinan Ugras (2020). "Beden Eğitimi Zümre Öğretmenlerinin İşbirliği Düzeyinin Belirlenmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması ". Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi 14 (32):369-388. doi:10.29329/mjer.2020.258.19.

Kaynakça
  1. Aydın, F. (2018). Coğrafya dersi zümre toplantılarına ilişkin öğretmen görüşleri. Doğu Coğrafya Dergisi, 23(40), 75-86.  [Google Scholar]
  2. Ayık, A. Ada Ş. (2007). İlköğretim okullarında oluşturulan okul kültürü ile okulların etkililiği arasındaki ilişki. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 8(2), 429-446. [Google Scholar]
  3. Black, A. L. ve Halliwell, G. (2000). Accessing practical knowledge: how? why?. Teaching And Teacher Education, 16(1), 103-115. [Google Scholar]
  4. Brownell, M. T., Yeager, E., Rennells, M. S. ve Riley, T. (1997). Teachers working together: What teacher educators and researchers should know. Teacher Educationand Special Education, 20(4), 340-359. [Google Scholar]
  5. Creswell J. W. (2017) Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları araştırma deseni. (çev. Selçuk Beşir Demir). Ankara: Eğiten Kitap. [Google Scholar]
  6. Creswell, J. W. ve PlanoClark, V. L. (2014). Karma yöntem araştırmaları. (çev. Yüksel Dede ve Selçuk Beşir Demir). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. [Google Scholar]
  7. Creswell, J.W. (2006). Understanding mixed methods research, (Chapter 1). http://www.sagepub.com/upm-data/10981_Chapter_1.pdf. adresinden erişilmiştir. Erişim tarihi: 27 Nisan 2019. [Google Scholar]
  8. Çalışkan, H., Yıldırım, Y. ve Kılınç, G. (2018). Zümre öğretmenler kurulu toplantılarına ve e-müfredata ilişkin sosyal bilgiler öğretmenlerinin görüşleri. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(1), 30-61. DOI: 10.30855/gjes.2019.05.01.003 [Google Scholar]
  9. Çelebi, N., Vuranok, T.V. ve Hasekioğlu Turgut, I. (2016). Zümre öğretmenlerinin işbirliği düzeyini belirleme ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(2), 803-820. [Google Scholar]
  10. Çubukçu, Z. ve Girmen, P. (2006). Ortaöğretim kurumlarının etkili okul özelliklerine sahip olma düzeyleri. Sosyal Bilimler Dergisi, 8(16), 121-136. [Google Scholar]
  11. Demirhan, G., Bulca, Y., Altay, Y., Şahin, R., Güvenç, A., Aslan, A., Güven, B., Kangalgil, M., Hünük, D., Koca, C., Açıkada, C. (2008). Beden eğitimi öğretim programları ve programların yürütülmesine ilişkin paydaş görüşlerinin karşılaştırılması. Hacettepe Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 19(3), 157–180. [Google Scholar]
  12. Demirhan, G., Bulca, Y., Saçlı, F. ve Kangalgil, M. (2014). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Uygulamada Karşılaştıkları Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(29-2). [Google Scholar]
  13. Demirtaş, H., Üstüner, M., Özer, N. ve Cömert, M. (2008). Öğretmenler kurulu toplantılarının etkililiğine ilişkin öğretmen görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(15), 55-74. [Google Scholar]
  14.  Demirtaş, Z. (2010). Okul kültürü ile öğrenci başarısı arasındaki İlişki. Eğitim ve Bilim, 35, (158). [Google Scholar]
  15. Erhan, S.E. ve Tamer, K. (2009). Doğu Anadolu bölgesi ilköğretim ve ortaöğretim okullarında beden eğitimi dersi için gereken tesis araç-gereç durumları ile öğrencilerin beden eğitimi dersine ilişkin tutumları arasındaki ilişkiler, Journal of Physical Education and Sport Sciences. 11(3): 57-66. [Google Scholar]
  16. George, D., ve Mallery, P. (2010). SPSS for Windows step by step. A simple study guide and reference (10. Baskı). Boston, MA: Pearson Education, Inc. [Google Scholar]
  17. Goddard, Y. L., Goddard, R. D., ve Tschannen-Moran, M. (2007). A theoretical and empirical investigation of teacher collaboration for school improvementand student achievement in public elementary schools. Teachers collegerecord, 109(4), 877-896. [Google Scholar]
  18. Göksoy, S. ve Yenipınar, Ş. (2015) Öğretmenlerin okul zümre öğretmenler kurullarına ilişkin görüşleri. Milli Eğitim, 205, 26-43. [Google Scholar]
  19. Gökyer, N. (2011). İlköğretim okulu zümre öğretmenler kurulu toplantılarının gerçeklesme düzeyi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(2). [Google Scholar]
  20. Güler, M., Altun, T. ve Türkdoğan, A. (2015). Investigating the views of mathematics teachers on the effectiveness of branch teachers committee meeting. elementary Education Online, 14(2), 395-406.  [Google Scholar]
  21. Hardman, K. (2008). Physical education in schools: A global perspective. Kinesiology,40(1): 5-28. [Google Scholar]
  22. Hart, A. W. (1998). Marshalling forces: Collaboration across educator roles. (D. G. Pounder Ed.), Restructuring schools for collaboration: Promises and pitfalls (s. 89-120). [Google Scholar]
  23. Kayri M. (2009). Araştırmalarda gruplar arası farkın belirlenmesine yönelik çoklu karşılaştırma (Post-Hoc) teknikleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(1), 51- 64. [Google Scholar]
  24. Kılcan, B., Çepni, O. Ve Kılınç, A.Ç. (2018). Examining social studies teachers’ views on branch teachers’ Committee Meetings. Journal of Education and Training Studies, 6(4), 143-153. [Google Scholar]
  25. Küçük, M., Ayvacı, H. Ş., Altıntaş, A., Artvin, D., ve Trabzon, D. (2004). Zümre Öğretmenler Kurulu Toplantı Kararlarının Eğitim ve Öğretim Uygulamaları Üzerindeki Yansımaları. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, İnönü Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Malatya. [Google Scholar]
  26. Lee, T. W., ve Mitchell, T. R. (2011). Working in research teams: lessons from personal experiences. Management And Organization Review, 7(3), 461-469. [Google Scholar]
  27. MEB, 2017. Ortaöğretim Genel Müdürlüğü Eğitim Kurulları ve Zümreleri Yönergesi, Sayı: 83203306, Madde:11. [Google Scholar]
  28. Merriam S.B. (2013). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber (çev. S. Turan ). 3. Baskı. Ankara: Nobel Yayıncılık. [Google Scholar]
  29. Miles B.M. ve Huberman M.A. (1994). Qualitative Data Analysis : An Expanded Sourcebook. 2nd Edition. Calif.: SAGE Publications. [Google Scholar]
  30. Miller, D. P. (2011). Associations Between The Home And School Environments And Child Body Mass İndex. Social Science & Medicine, 72(5), 677-684. [Google Scholar]
  31. Özcan, G., ve Mirzeoğlu, A. D. (2014). Beden Eğitimi Öğretim Programına İlişkin Öğrenci, Veli ve Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Görüşleri. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 98-121. [Google Scholar]
  32. Özkan, M. ve Arslantaş, H. İ. (2013). Etkili Öğretmen Özellikleri Üzerine Sıralama Yöntemiyle Bir Ölçekleme Çalışması. Trakya University Journal Of Social Science, 15(1), (311-330). [Google Scholar]
  33. Patton, M. Q. (2002). Twodecades of developments in qualitativeinquiry: A personal, experientialperspective. Qualitativesocialwork; 1(3): 261-283. [Google Scholar]
  34. Pepe, K. ve Bozkurt, I. (2011). Research For Determining On What Level Physical Education And Sport Lesson, Carried Out İn Elemantery Schools, Reaches İts Aims. Ovidius University Annals, Series Physical Education And Sport / Science, Movement And Health, 11(1), 48-59. [Google Scholar]
  35. Sağın, A.E. (2018) Öğretmen dönüşümü özelinde beden eğitimi öğretmenliği: nereden? nereye?. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İnönü Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Malatya. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez no: 512263). [Google Scholar]
  36. Schechter, C. ve Tschannen - Moran, M. (2006). Teachers' sense of collective efficacy: An international view. International Journal of Educational Management, 20(6), 480-489. [Google Scholar]
  37. Sezer, Ş., Albez, C., Akan, D., ve Ada, Ş. (2014). İlköğretim Okullarında Zümre Öğretmenler Kurulu Çalışmalarının Etkililiği Üzerine Bir İnceleme.Middle Eastern & African Journal Of Educational Research, 7, 4-19. [Google Scholar]
  38. Shachar, H. ve Shmuelevitz, H. (1997). Implementing cooperative learning, teacher collaboration and teachers’ sense of efficacy in heterogeneous junior high schools. Contemporary educational psychology, 22(1), 53-72.        [Google Scholar]
  39. Sünbül, A. M. (1996). Öğretmen Niteliği ve Öğretimdeki Rolleri. Kuram ve Uygulamada Egitim Yönetimi Dergisi, 2(4), 597-608. [Google Scholar]
  40. Şahin, E., Maden, S. ve Gedik, M. (2011). Zümre Öğretmenler Kurulu Toplantılarının Etkililiğinin Türkçe Öğretmenlerinin Görüşlerine Dayalı Olarak Değerlendirilmesi (Erzurum İl Örneği). Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 155-172. [Google Scholar]
  41. Şişman, M.(2011).Eğitimde Mükemmellik Arayışı: Etkili Okullar. (2.Baskı), Ankara: Pegem A Yayıncılık,  [Google Scholar]
  42. Tashakkori, A. ve Creswell, J. W. (2007). Thenewera of mixed methods. Journal of Mixed Methods Research 1(1), 3-7. [Google Scholar]
  43. Uğraş, S. (2018). Beden eğitimi öğretmenleri kendilerini hangi konularda yetersiz hissediyor?. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-16.  [Google Scholar]
  44. Uğraş, S., Güllü, M., Eroğlu, E., ve Özen, G. (2017). Ortaokulda Çalışan Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Okullarda Tutulan Evrak ve Dosyalar Hakkındaki Düşünceleri.Marmara University Journal of Sport Science 2(2), 8-20. doi: 10.22396/sbd.2017.27 [Google Scholar] [Crossref] 
  45. Utley, B. L., Basile, C. G. ve Rhodes, L. K. (2003). Walking İn Two Worlds: Master Teachers Serving As Site Coordinators İn Partner Schools. Teaching And Teacher Education, 19(5), 515-528. [Google Scholar]
  46. Ünlü, H., Sünbül, A. M., ve Aydos, L. (2009). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Birlikte Çalışma Yeterlikleri. Milli Eğitim Dergisi, 39(184), 192-202. [Google Scholar]
  47. Vangrieken, K., Dochy, F., Raes, E. ve Kyndt, E. (2015). Teacher collaboration: A system aticreview. Educational Research Review, (15), 17-40. [Google Scholar]
  48. Yenipınar, Ş. (2018) Okul Müdürlerinin Zümre Çalışmalarını Yönetebilme Durumu. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(4), 2447-2474. [Google Scholar]
  49. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemi (8. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık, [Google Scholar]