PEN Academic Publishing   |  ISSN: 1309-0682

Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi 2016, Cil. 10(19) 1-16

Sınıf Öğretmenlerinin Öğretme-Öğrenme Anlayışları ve Öğrenen Özerkliğini Destekleyici Davranışları Arasındaki İlişkiler

Necla EKİNCİ

ss. 1 - 16   |  Makale No: mjer.2016.001

Yayın tarihi: Eylül 20, 2016  |   Okunma Sayısı: 232  |  İndirilme Sayısı: 235


Özet

Bu çalışmanın temel amacı sınıf öğretmenlerinin öğretme-öğrenme anlayışı tercihleri ve öğrenen özerkliğini destekleyici davranışları arasındaki ilişkilerin belirlenmesidir. Araştırma tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini Muğla ili Menteşe ilçesinde görev yapmakta olan 162 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Öğretme-Öğrenme Anlayışları Ölçeği ile Öğrenen Özerkliğini Destekleme Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde betimsel istatistikler, t test, ANOVA, Kruskal Wallis H-Test, Mann Whitney U- Test ve Pearson's r kullanılmıştır. Araştırmanın temel sonuçları şöyle sıralanabilir: (1) Öğretmenler yapılandırman anlayışını yüksek düzeyde tercih etmektedirler. (2) Öğretmenler geleneksel anlayışı düşük düzeyde tercih etmektedirler. (3) Öğretmenler öğrenen özerkliğini destekleyici davranışları çoğu zaman sergilemektedirler. (4) Sınıf öğretmenlerinin yapılandırman öğretme-öğrenme anlayışı tercihleri ile öğrenen özerkliğini destekleme davranışları arasında olumlu yönde ve orta düzeyde ilişki vardır. (5) Öğretmenlerin yapılandırman öğrenme anlayışı tercihleri ile geleneksel öğrenme anlayışı tercihleri arasında düşük düzeyde ters yönlü ilişki bulunmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Yapılandırmacı öğretme-öğrenme, geleneksel öğretme-öğrenme, öğrenen özerkliği, sınıf öğretmeni


Bu makaleye nasıl atıf yapılır?

APA 6th edition
EKINCI, N. (2016). Sınıf Öğretmenlerinin Öğretme-Öğrenme Anlayışları ve Öğrenen Özerkliğini Destekleyici Davranışları Arasındaki İlişkiler. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 10(19), 1-16.

Harvard
EKINCI, N. (2016). Sınıf Öğretmenlerinin Öğretme-Öğrenme Anlayışları ve Öğrenen Özerkliğini Destekleyici Davranışları Arasındaki İlişkiler. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 10(19), pp. 1-16.

Chicago 16th edition
EKINCI, Necla (2016). "Sınıf Öğretmenlerinin Öğretme-Öğrenme Anlayışları ve Öğrenen Özerkliğini Destekleyici Davranışları Arasındaki İlişkiler". Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi 10 (19):1-16.

Kaynakça
  • Akça, S. (2007). İlköğretim 5. sınıf 2005 matematik programının öğretmen yönetici ve ilköğretim müfettişleri görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi (Afyonkarahisar ili örneği). Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • Akçil, M. & Oğuz, A. (2015). Fen bilgisi öğretmenlerinin öz yeterlik inancı ile öğrenen özerkliğini destekleme davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Turkish Studies, 10(11), 1-16.
  • Alkın-Şahin, S., Tunca, N. & Oğuz, A. (2015). Sınıf öğretmenlerinin öğrenen özerkliğini ve eleştirel düşünmeyi destekleme davranışları. Route Educational and Social Science Journal, 2(1), 161-178.
  • Anagün, S. Ş., Yalçınoğlu, P. & Ersoy, A. (2012). Sınıf öğretmenlerinin fen ve teknoloji dersi öğretme-öğrenme sürecine ilişkin inançlarının yapılandırmacılık açısından incelenmesi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 5(1), 1-16.
  • Anıl, D. & Acar, M. (2008). Sınıf öğretmenlerinin ölçme değerlendirme sürecinde karşılaştıkları sorunlara ilişkin görüşleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 44-61.
  • Assor, A., Kaplan, H. & Roth, G. (2002). Choice is good, but relevance is excellent: Autonomy-enhandng and suppressing teacher behaviours predicting students' engagement in schoolwork. British Journal of Educational Psychology, 72(2), 261-278.
  • Atasoy, Ş. & Akdeniz, A. R. (2006). Yapılandırmacı öğrenme kuramına uygun geliştirilen çalışma yapraklarının uygulama sürecinin değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 170(35), 157-173.
  • Aydın, Ö., Tunca, N., & Şahin, S. A. (2015). Fen bilgisi öğretmen adaylarının öğretme ve öğrenme anlayışlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(3), 1331-1346.
  • Aydogdu, B. & Selanik-Ay, T. (2016). Determination of teacher characteristics which support constructivist learning environments. Eurasian Journal of Educational Research (EJER), 63, 293-310.
  • Aykan, A. (2014). Ortaokul öğretmenlerinin yapılandırması yaklaşım ile ilgili yeterlik düzeylerinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi.
  • Aypay, A. (2011). Öğretme ve öğrenme anlayışları ölçeği'nin Türkiye uyarlaması ve epistemolojik inançlar ile öğretme ve öğrenme anlayışları arasındaki ilişkiler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(1), 7-29.
  • Baş, G. (2015). Öğretmenlerin eğitim felsefesi inançları ile öğretme-öğrenme anlayışları arasındaki ilişki. Eğitim ve Bilim,40(182), 111-126.
  • Baş,G. & Beyhan, Ö. (2013). Öğretmen adaylarının öğretme-öğrenme anlayışları ile öğrenci kontrol ideolojileri arasındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1,14-26.
  • Benson, P. (2001). Teaching and researching autonomy in language learning. Harlow: Longman/Pearson Education.
  • Brooks, J. G. & Brooks, M. G. (1999). In search of understanding: The case for constructivist classrooms. Alexandria, VA: Association     for     Supervision and            Curriculum          Development.
  • http://ocw.metu.edu.tr/pluginfile.php/9173/mod resource/content/1/In%20Search%20of%20Understanding.pdf.
  • Bukova-Güzel, E. & Aklan, H. (2005). Yeniden yapılandırılan ilköğretim programı pilot uygulamasının değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 5, 385-420.
  • Büyüköztürk, Ş.(2003). Sosyal bilimler için veri analizi (Geliştirilmiş 3. Baskı). Ankara: Pagem A Yayıncılık.
  • Chan, K. W. & Elliott, R. G. (2004). Relational analysis of personal epistemology and conceptions about teaching and learning. Teaching and Teacher Education, 20, 817-831.
  • Chan, V. (2001). Readiness for learner autonomy: what do our learners tell us? Teaching in Higher Education, (6), 4.
  • Cheng, M. M., Chan, K. W., Tang, S. Y. & Cheng, A. Y. (2009). Pre-service teacher education students' epistemological beliefs and their conceptions of teaching. Teaching and Teacher Education, 25(2), 319-327.
  • Coşkun, K. (2012). Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin yapılandırmacı yöntem yeterliklerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(4), 266-276.
  • Çiftçi, S., Sünbül, A. M. & Köksal, O. (2013). Sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşıma göre düzenlenmiş mevcut programa ilişkin yaklaşımlarının ve uygulamalarının değerlendirilmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 281-295.
  • Deci, E. L., Nezlek, J. & Sheinman, L. (1981). Characteristics of the rewarder and intrinsic motivation of the rewardee. Journal of Personality and Social Psychology, 40, 1-10.
  • Demirel, Ö. (2005). Kuramdan uygulamaya eğitimde program geliştirme. Ankara: Pegema Yayıncılık.
  • Dickinson, L. & Wenden, A. (1995). Autonomy, self-direction and self-access in language teaching and learning, Special Issue of System, 23( 2), 151-164.
  • Duffy, T. & Cunningham, D. (1996). Constructivism: Implications for the design and delivery of instruction. Handbook of research for educational Communications and technology,                                                                                                                 170-198.
  • http://www.aect.org/edtech/ed1/pdf/07.pdf.
  • Emir, S. & Kanlı, E. (2009). İlköğretim öğretmenlerinin öğrencilerini motive etme biçimlerinin incelenmesi. Hasan Âli Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2009-2), 63-79.
  • Engin, G. & Daşdemir, İ. (2015). Sınıf öğretmenlerinin öğretme ve öğrenme anlayışlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. International Journal ofSocial Science, 33, 425-432.
  • Ergür, D. O. (2010). Öğrenen özerkliğinin kazandırılmasında öğretmenin rolü. In International Conference on New Trends in Education and Their Implications. 11-13 November, Antalya-Turkey.
  • Fenner, A. B. (2003). Learner autonomy. Thematic Collections: Presentation and Evaluation of Work Carried Out by ECMLfrom 1995-1999,383, 25.
  • Gray, A. (1997). Contructivist teaching and learning. SSTA Research Centre Report, 97-07.
  • Güvenç, E. & Güvenç, H. (2014). İlköğretim matematik ile fen ve teknoloji öğretmenlerinin sınıf yönetim biçemleri ve özerklik desteği algıları. NWSA-Education Sciences, 9(3), 311-322.
  • Güvenç, H. (2011). Sınıf öğretmenlerinin özerklik destekleri ve mesleki özyeterlik algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 17(1), 99-116.
  • Hardre, P. L., & Reeve, J. (2003). A motivational model of rural students' intentions to persist in, versus drop out of high school. Journal of Educational Psychology, 95, 347-356.
  • Holec, H. (1981). Autonomy in foreign language learning. Oxford: Pergamon.
  • Honebein, P. C. (1996). Seven goals for the design of constructivist learning environments. Constructivist learning environments: Case studies in instructional design, 11-24.
  • Isikoglu, N., Basturk, R. & Karaca, F. (2009). Assessing in-service teachers' instructional beliefs about student- centered education: A Turkish perspective.Teaching and Teacher Education, 25(2), 350-356.
  • İnal, K. (1992). Bazı paradigmalarda eğitim ve özgürlük ilişkisi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 25(2), 795-820.
  • İnal, K. (1992). Bazı paradigmalarda eğitim ve özgürlük ilişkisi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 25(2), 795-820.
  • Karacığa, S. (2008). Öğretmenlere göre yapılandırmacı ilköğretim programının uygulanmasında karşılaşılan güçlükler. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • Karaşahin, A. & Kahyaoğlu, H. (2011). İlköğretim birinci kademe fen ve teknoloji dersine giren 4. ve 5. sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacı öğrenme modeli konusunda yeterliklerinin incelenmesi. X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitim Kongresi, 27-30 Haziran, Niğde.
  • Kember, D. (1997). A reconceptualisation of the research into University academics' conceptions of teaching. Learning and instruction, 7(3), 255-275.
  • Kurtdede-Fidan, N. (2010). Sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşımın gerektirdiği niteliklere sahip olma düzeylerinin değerlendirilmesi (Afyonkarahisar ili örneği). Yayınlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimler Enstitüsü.
  • Little, D. (1991). Learner Autonomy 1: Definitions, Issues and Problems. Dublin: Authentik.
  • Little, D. (1995). Learning as dialogue: The dependence of learner autonomy on teacher autonomy. System, 23(2), 175-181.
  • Oğuz, A. (2011). Öğretmen adaylarının demokratik değerleri ile öğretme ve öğrenme anlayışları. Değerler Eğitimi Dergisi, 9(22), 139-160.
  • Oğuz, A. (2013 a). Öğretmenlerin öğrenen özerkliğinin desteklenmesine ilişkin görüşleri. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 10(1), 1273-1297.
  • Oğuz, A. (2013). Öğrenen özerkliğini destekleme ölçeğinin geliştirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(4), 2177-2194.
  • Oğuz, A., Altınkurt, Y., Yılmaz, K. & Hatipoğlu, S. (2014). Öğretmenlerin eğitim inançları ile öğrenen özerkliğini destekleme davranışları arasındaki ilişki. Turkish Journal ofEducational Studiess, 1(1), 22-51.
  • Özenç, M. & Doğan, C. (2007). Sınıf öğretmenlerinin yapılandırmaca yaklaşım yeterlik düzeylerinin belirlenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 67-83.
  • Özkal, N. & Demirkol, A.Y. (2014). Öğrenen özerkliğinin desteklenmesinin gerekliliğine ve sergilenmesine ilişkin öğretmen görüşleri. E-Journal of New World Sciences Academy, 9(3), 293-310.
  • Pecore, J. L. (2013). Beyond beliefs: Teachers adapting problem-based learning to preexisting systems of practice. Interdisciplinary Journal of Problem-Based Learning, 7(2), 6-26.
  • Sert, N. (2007). Öğrenen özerkliğine ilişkin bir ön çalışma. İlköğretim Online, 6(1), 180-196.
  • Shermila, A.J. (2013). Constructivist Teaching and Learning. http://www.academia.edu/7728771/ Constructivist_Teaching_and_Learning.
  • Sünbül, A.M., Kesici, Ş., Üre, Ö. & Bozgeyikli, H. (2003). Öğrencileri motive etme ölçeğinin geçerliği ve güvenirliği. VII. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi. Malatya, İnönü Üniversitesi.
  • Uçgun, D. (2013). Türkçe Öğretmenlerinin öğrencileri motive etme düzeyleri ile ilköğretim 6. sınıf öğrencilerinin Türkçe dersine yönelik tutumları arasındaki ilişki. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 449-460.
  • Wang, H. (2014). Learner autonomy based on constructivism learning theory. World Academy of Science, Engineering and Technology, International Journal of Social, Behavioral, Educational, Economic, Business and Industrial Engineering,8(5), 1552-1554.
  • Yanpar-Yelken., Üredi, L., Tannseven, I. & Kılıç, F. (2010). İlköğretim müfettişlerinin yapılandırmaca program ile öğretmenlerin yapılandırmaca öğrenme ortamı oluşturma düzeylerine ilişkin görüşleri. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 31-46.
  • Yılmaz, K., Oğuz, A. & Altınkurt, Y. (2016). Öğretmenlerin liderlik davranışları ile öğrenen özerkliğini destekleme davranışları arasındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. DOI:10.16986/HUJE.2016016394.