PEN Academic Publishing   |  ISSN: 1309-0682

Orjinal Araştırma Makalesi | Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi 2019, Cil. 13(29) 334-355

Üniversite Öğrencilerinin Öğrenmeye İlişkin Motivasyonel Stratejileri

Atilla Ergin, Hakan Karatas, Elmas Onbaşı Gül & Reşit Yalın Güçkıran

ss. 334 - 355   |  DOI: https://doi.org/10.29329/mjer.2019.210.18   |  Makale No: MANU-1903-11-0002

Yayın tarihi: Eylül 30, 2019  |   Okunma Sayısı: 29  |  İndirilme Sayısı: 55


Özet

Öğrenme süreci içerisinde öğrencilerin bireysel farklılıklarının son derece önemli olduğu kabul edilmektedir. Bireysel farklılıkların dışında bireyin öz-düzenleme ve motivasyon becerisi gibi duyuşsal etkenlerin de öğrenme sürecinde önemli etkileri olduğu ileri sürülmektedir. Bireyin öğrenmesini doğrudan ya da dolaylı olarak etkileyen bu etkenlerin öğrenmeyi olumlu ya da olumsuz olarak etkileme gücüne sahip olduğu vurgulanmaktadır. Bu çalışmada, bahsedilen etkenler göz önünde bulundurulmuş ve üniversite öğrencilerinin öz-düzenleme stratejileri ve motivasyonel inançları cinsiyet, sınıf, bölüm ve akademik ortalama değişkenleri açısından ele alınmıştır. Çalışmaya 171 kadın (% 54.8), 141 erkek (% 45.2) olmak üzere toplam 312 üniversite öğrencisi katılmıştır. Araştırmada ölçme aracı olarak, özdüzenleme stratejileri ve motivasyonel inançları belirlemek üzere 44 maddelik “Öğrenmeye İlişkin Motivasyonel Stratejiler Ölçeği” kullanılmıştır. Elde edilen veriler bağımsız t testi ve tek yönlü ANOVA ile analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda, öğrenmeye ilişkin motivasyonel stratejilerin bütün alt boyutları arasında anlamlı ilişkinin yanısıra stratejilerin akademik başarıya etki ettiği sonucuna varılmıştır. Ayrıca öğrenmeye ilişkin motivasyonel stratejiler ölçeğinin motivasyonel inançlar boyutunun içsel değer alt boyutunda öğrencilerin öğrenim gördüğü sınıfların ve bölümlerin etkisinin olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler: öz-düzenleme, motivasyonel inançlar, üniversite öğrencileri


Bu makaleye nasıl atıf yapılır?

APA 6th edition
Ergin, A., Karatas, H., Gul, E.O. & Guckiran, R.Y. (2019). Üniversite Öğrencilerinin Öğrenmeye İlişkin Motivasyonel Stratejileri . Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 13(29), 334-355. doi: 10.29329/mjer.2019.210.18

Harvard
Ergin, A., Karatas, H., Gul, E. and Guckiran, R. (2019). Üniversite Öğrencilerinin Öğrenmeye İlişkin Motivasyonel Stratejileri . Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 13(29), pp. 334-355.

Chicago 16th edition
Ergin, Atilla, Hakan Karatas, Elmas Onbasi Gul and Resit Yalin Guckiran (2019). "Üniversite Öğrencilerinin Öğrenmeye İlişkin Motivasyonel Stratejileri ". Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi 13 (29):334-355. doi:10.29329/mjer.2019.210.18.

Kaynakça
  1. Acat, M.B., Dereli, E. (2012). Preschool teaching students’ prediction of decision making strategies and academic achievement on learning motivations. Educational Sciences: Theory & Practice, 12(4), 2670-2678. [Google Scholar]
  2. Alcı, B.ve Altun, S. (2007). Lise öğrencilerinin matematik dersine yönelik öz düzenleme ve bilişüstü becerileri cinsiyete sınıfa ve alanlara göre farklılaşmakta mıdır? Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1).  [Google Scholar]
  3. Alemdağ C., Öncü E. ve Yılmaz A.K. (2014). Beden Eğitimi Öğretmeni Adaylarının Akademik Motivasyon ve Akademik Öz Yeterlikleri. Spor Bilimleri Dergisi, 25(1): 23-35. [Google Scholar]
  4. Arsal, Z. (2010). The effects of diaries on self-regulation strategies of preservice science teachers. InternationalJournal of Environmental & Science Education, 5(1), 85-103. [Google Scholar]
  5. Batumlu, D. Z.,& Erden, M. (2007). The relationship between foreign language anxiety and English achievement of Yildiz Technical University School of foreign languages preparatory students. Theory and Practice in Education, 3(1), 24-38. [Google Scholar]
  6. Baeten, M., Dochy, F., Struyven, K. (2013). The effects of different learning environments on students’ motivation for learning and their achievement. British Journal of Educational Psychology, 83, 484-501. [Google Scholar]
  7. Bembenutty, H., White, M. C., Velez, M. R. (2015). Developing Self-Regulation of Learning and Teaching Skills among Teacher Candidates. New York: Springer. [Google Scholar]
  8. Boekaerts, M. (2002). Motivation to learn. Educational Practices Series. 10:1-27. [Google Scholar]
  9. Bozanoğlu İ. (2004). Akademik güdülenme ölçeği: Geliştirmesi, geçerliği, güvenirliği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2), 83-98. [Google Scholar]
  10. Bozanoğlu İ. (2005). Bilişsel davranışçı yaklaşıma dayalı grup rehberliğinin güdülenme, benlik saygısı, başarı ve sınav kaygısı düzeylerine etkisi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 38(1), 17- [Google Scholar]
  11. Buluş, M. (2006). Assessment of thinking styles inventory, academic achievement and student teachers’ characteristics. Eğitim ve Bilim, 139, 35-48.  [Google Scholar]
  12. Buluş, M., Duru, E., Balkıs, M. ve Duru, S. (2011). Öğretmen adaylarında öğrenme stratejilerinin ve bireysel özelliklerin akademik başarıyı yordamadaki rolü. Eğitim ve Bilim, 36(161), 186-198. [Google Scholar]
  13. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. (Genişletilmiş19. Baskı). Pegem Akademi, Ankara [Google Scholar]
  14. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi. [Google Scholar]
  15. Camahalan F. M. G. (2006). Effects of self-regulated learning on mathematics achievement of selected SoutheastAsian Children. Journal of Instructional Psychology, 33(3), 194-205. [Google Scholar]
  16. Canca, D. (2005). Cinsiyete göre üniversite öğrencilerinin kullandıkları bilişsel ve bilişüstü öz düzenleme stratejileri ile akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul. [Google Scholar]
  17. Chye, S., Walker, R.A., ve Smith, I. (1997). Self regulated learning in tertiary students: the role of culture and self efficacy on strategy use and academic achievement. Annual Conference of the Australian Association for Research in Education. Retrieved March 12, 2003 from. [Google Scholar]
  18. Cheng, E. C. K. (2011). The role of self-regulated learning in enhancing learning performance. The International Journal of Research and Review, 6(1), 1–16. [Google Scholar]
  19. Chuan, W. (2004). Self-regulated learning strategies and self-efficacy beliefs of children learning english as asecond language. The Ohio State University, Unpublished Doctoral Thesis, Columbus, Ohio. [Google Scholar]
  20. Carver, C. S., Scheier, M. F. (2000). On the structure of behavioral self-regulation. M.Boekaerts, P. R. Pintrich, M. Zeidner (ed.), Handbook of Self-Regulation, s.41-85. London, Academic Press. [Google Scholar]
  21. Creswell, J. W. (2013). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th edition). USA, Sage publications. [Google Scholar]
  22. Çelik, N. (2012). Matematik öğretmen adaylarının ve öğretmenlerinin öz düzenleme becerilerinin ve yeterlik algılarının incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum. [Google Scholar]
  23. Çiltaş, A. ve Bektaş, F. (2009). Motivation and self-arrangements skills of primary school students`into mathematics lesson. An International Journal Social Sciences and Humanities, 28, 152-159. [Google Scholar]
  24. Çiltaş, A. (2011). Eğitimde öz-düzenleme öğretiminin önemi üzerine bir çalışma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(5), 1-11. [Google Scholar]
  25. Dörnyei, Z., & Ushioda, E. (2011). Teaching and researching motivation (2nd ed.). Harlow: Longman. [Google Scholar]
  26. Forster, J. & Jostmann, N. B. (2012). What is automatic self-regulation? Zeitschrift fur Psychologie, 220(3), 147-156. [Google Scholar]
  27. Ergene T. (2011). Lise öğrencilerinin sınav kaygısı, çalışma alışkanlıkları, başarı güdüsü ve akademik performans düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 36(160), 320-330. [Google Scholar]
  28. Ertekin, Z. S. (2006). A study on the correlation between the learning strategies of the 4th and 5th graders and those in the textbook. Unpublished doctoral dissertation, Dokuz Eylül University, Educational Sciences Institute, İzmir. [Google Scholar]
  29. Forster, J. & Jostmann, N. B. (2012). What is automatic self-regulation? Zeitschrift fur Psychologie, 220(3), 147-156. [Google Scholar]
  30. Graham, S., & Weiner, B. (1996). Theories and principles of motivation. In D. C. Berliner& R. Calfee (Eds.), Handbook of Educational Psychology içinde (s. 63-84). New York: Macmillan. [Google Scholar]
  31. Hancock DR. (2001). Effects of test anxiety and evaluative threat on students’ achievement and motivation. The Journal of Educational Research, 94(5), 284-290. [Google Scholar]
  32. Hong-Nam, K.,& Leavell, A. G. (2007). A comparative study of language learning strategy use in an EFL context: Monolingual Korean and bilingual Korean-Chinese university students. Asia Pacific Education Review, 8(1), 71-88. [Google Scholar]
  33. Horzum, M.B., Çakır Balta, Ö. (2008). Farklı web tabanlı öğretim ortamlarında öğrencilerin başarı, motivasyon ve bilgisayar kaygı düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 140-154. [Google Scholar]
  34. Hoyle, R. H. (2000). Confirmatory Factor Analysis. H. E. A. Tinsley & S. D. Brown Eds.). Handbook of Applied Multivariate Statistics and Mathematical Modeling (s.465-497). New York: Academic Press. [Google Scholar]
  35. Lent, R. W., Brown, S. D., Gover, M. R., & Nijjer, S. K. (1996). Cognitive assessment of the sources of mathematics self-efficacy: A thought-listing analysis. Journal of Career Assessment, 4, 33-46. [Google Scholar]
  36. Lens, W. And Vansteenkiste, M. (2007). Motivation and self-regulated learning: theory, research, and applications. In B. J. Zimmerman & D. H. Schunk (eds.), Motivation and Self-Regulated Learning: Theory, Research, and Applications (pp. 141-168). Mahwah, NJ: Erlbaum. [Google Scholar]
  37. Haşlaman, T., Aşkar, P. (2007). Programlama dersi ile ilgili öz-düzenleyici öğrenme Stratejileri ve başarı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 32, 110-12. [Google Scholar]
  38. Karasar, N. (2015). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayınları. [Google Scholar]
  39. Karataş, H., Erden, M. (2012). Akademik motivasyon ölçeğinin dilsel eşdeğerlik, geçerlik ve güvenirlik çalışması. e-Journal of New World Sciences Academy, 7(4), 983-1003. [Google Scholar]
  40. Kuyumcu Vardar, A. ve Arsal Z. (2014). Öz-düzenleme Stratejileri Öğretiminin Öğrencilerin İngilizceBaşarılarına ve Tutumlarına Etkisi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 2(3), 32-52. [Google Scholar]
  41. Kelecioğlu, H.  (1992).  Güdülenme.  Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7, 175-181. [Google Scholar]
  42. Ley, K., & Young, D. B. (2001). Instructional principles for self-regulation. Educational Technology Research and Development. 49(2), 93-103. [Google Scholar]
  43. Malpass, J.R., O’Neil, J., Harold, F. ve Hocevar, D. (1999). Self regulation, goal orientation, self efficacy, worry and high stakes math achievement for mathematically gifted high school students. Roeper Review, 21(4), 281-290. [Google Scholar]
  44. Pape, S. J.,& Wang, C. (2003). Middle school children's strategic behavior: Classification and relation to academic achievement and mathematical problem solving. Instructional Science, 31(6), 419-449. [Google Scholar]
  45. Pintrich, P. R., & De Groot, E. V. (1990). Motivational and self-regulated learning components of classroom academic performance. Journal of Educational Pschology, 82, 33-40. [Google Scholar]
  46. Pintrich, P.R., ve Schunk, D.H. (2002). Motivation in education: Theory, Research and Applications. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall Merrill. [Google Scholar]
  47. Pintrich, P. R., Smith, D. A. F., Garcia, T. & Mc Keachie, W. J, (1991). A manual fort he use of the motivated strategies for learning. Michigan: School of education building, The university of Michigan. (ERIC Document Peproduction Service No. ED338122). [Google Scholar]
  48. Pintrich, P.R., Smith, D.A., Garcia, T., & McKeachie, W.J. (1993). Reliability and predictive validity of the motivated strategies for learning questionnaire. Educational and Psychological Measurement, 53(3),801-813. [Google Scholar]
  49. Pintrich, P. R. (2000a). An achievement goal theory perspective on issues in motivation terminology, theory, and research. Contemporary Educational Psychology, 25, 92-104. [Google Scholar]
  50. Punch, K. F. (2013). Introduction to social research: Quantitative and qualitative approaches. Sage. [Google Scholar]
  51. Ryan, R.M., & Deci, E.L. (2000). Intrinsic and extrinsic motivations: Classic definitions and new directions. Contemporary Educational Psychology, 25, 54–67. [Google Scholar]
  52. Sağırlı, M. Ö, Çiltaş, A., Azapağası, E., Zehir, K. (2010). Yüksek öğretimin öz-düzenlemeyi öğrenme becerilerine etkisi (Atatürk Üniversitesi örneği). Kastamonu Eğitim Dergisi,18(2), 587-596. [Google Scholar]
  53. Sassenberg, K., & Fehr. J. (2012). Contextualizing self-control and self-regulation. Zeitschrift fur Psychologie, 220(3), 145-146. [Google Scholar]
  54. Soung Youn, K. (2001). Investigating the relationship between motivational factor and self regulatory strategies in the knowledge construct process. Retrieved March 12, 2003, from . [Google Scholar]
  55. Schloemer, P.,& Brenan, K. (2006). From students to learners: Developing self-regulated learning. Journal of Education for Business, 82(2), 81-87. [Google Scholar]
  56. Steel, P., ve Konig, C. J. (2006). Integrating Theories of Motivation. Academy of Management Review, 31, 889-913.  http://dx.doi.org/10.5465/AMR.2006.22527462. [Google Scholar]
  57. Şahin, S. M. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının matematik öğretimi derslerindeki akademik başarıları ile öz düzenleme becerileri arasındaki ilişki. E-Journal of New World Sciences Academy, 5(3), 1370-1381. [Google Scholar]
  58. Ünal Karagüven MH. (2012). Akademik motivasyon ölçeğinin Türkçeye adaptasyonu. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(4), 2599-2620. [Google Scholar]
  59. Üredi, I. ve Üredi, L. (2005). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin öz-düzenleme stratejileri ve motivasyonel inançlarının matematik başarısını yordama gücü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2). [Google Scholar]
  60. Tabanlıoğlu, S. (2003). The relationship between learning styles and language learning strategies of pre-intermediate EAP students. Unpublished master’s thesis, METU, Social Sciences Institute: Ankara [Google Scholar]
  61. Tekbıyık, A., Camadan, F. ve Gülay A. (2013). Fen ve teknoloji dersinde akademik başarının yordayıcısı olarak özdüzenleyici öğrenme stratejileri, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literatureand History of Turkish or Turkic Volume 8/3, Winter 2013, p. 567-582. [Google Scholar]
  62. Vohs, K. D., Baumeister, R. F. (2004). Understanding self-regulation: an introduction. K. D. Vohs, R. F. Baumeister (ed.), Handbook of Self-Regulation: Research, Theory and Applications, s. 1-12. New York: The Guilford Press. [Google Scholar]
  63. Weiner B.  (1985).  An attributional theory of achievement motivation and emotion. Psychological Review, 92(4), 548-573. [Google Scholar]
  64. Weiner B. (2001). Intrapersonal and interpersonal theories of motivation from an attributional perspective. Student Motivation, 17-30. [Google Scholar]
  65. Winne, P. H., & Marx, R. W. (1989). A cognitive-processing analysis of motivation within classroom tasks. In C. Ames & R. Ames (Eds.), Research on motivation in education içinde (s. 223-257). San Diego: Academic Press. [Google Scholar]
  66. Winne, P. H. (2001). Self-regulated learning viewed from models of information processing. In B. J. Zimmerman & D. H. Schunk (Eds.), Self-regulated learning and academic achievement: Theoretical perspectives içinde (s. 153-190). Mahwah, NJ: Erlbaum. [Google Scholar]
  67. Yakar, Z., Can, B., Besler, H. (2013). Does the teaching program effect on pre-service teachers’self-regulation? International Journal of Academic Research, 5(3), 93-101 [Google Scholar]
  68. Yaşar, Ş. (2006). Öğrenme ve öğretme sürecinin kuramsal temelleri. M. Gültekin (ed), Öğretimde Planlama ve Değerlendirme. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları. [Google Scholar]
  69. Yıldırım S. (2011). Öz-yeterlik, içe yönelik motivasyon, kaygı ve matematik başarısı: Türkiye, Japonya ve Finlandiya’dan bulgular. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 5(1), 277-291. [Google Scholar]
  70. Young, S. H., ve Vrongistinos, K. (2002). In-service teachers’ self-regulated learning strategies related to their academic achievement. Journal of Instructional Psychology, 29(3), 147-154. [Google Scholar]
  71. Yumusak, N., Sungur, S., ve Çakıroğlu, J. (2007). Turkish high school students’biology achievement in relation to academic self-regulation. Educational Research and Evaluation, 13(1), 53 – 69. [Google Scholar]
  72. Zimmerman, B. J. (2000). Attaining self-regulation: A social cognitive perspective. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich, & M. Zeidner (Eds.), Handbook of self-regulation (pp. 13-39) San Diego, CA: Academic Press. [Google Scholar]
  73. Zimmerman, B. J., & Martinez-Pons, M. (1986). Developing a structured interview for assessing student use of self-regulated Learning Strategies. American Educational Research Journal, 23 (4), 614-628. [Google Scholar]
  74. Zumbrunn, S., Tadlock, J. & Roberts, E. D. (2011). Encouraging self-regulated learning in the classroom: A review of the literature, Metropolitan Educational Research Consortium (MERC), Virginia Commonwealth University. [Google Scholar]